ZATŁOCZONA SAMOTNOŚĆ
Nareszcie mogę cieszyć się samotnością, do której tak wzdychałem, nigdzie bowiem człowiek nie czuje się samotniej niż w tłumie, przez który się przeciska. [...] Osobliwym i zbawiennym dla mnie przeżyciem jest torowanie sobie drogi przez olbrzymią i niespokojną masę ludzką. Wszyscy są stopieni w jedną rzekę, a zarazem każdy znajduję swą drogę i swój cel. Dopiero w tak wielkim tłumie i ruchu czuję się naprawdę spokojny i samotny. Im większa na ulicach wrzawa, tym jestem spokojniejszy.

Życie - bezustanna podróż jest udziałem każdego z nas. Jak pisał Gabriel Marcel człowiek to Homo viator – człowiek wędrowiec, pielgrzym. Nasza egzystencja jest podróżą zewnętrzną, od narodzin do śmierci jak i podróżą wewnętrzną, podróżą najdalszą…w głąb siebie. O jakiej podróży mówi obraz Piotra Naliwajki o tym samym tytule? Spróbujmy znaleźć klucz do wizji malarza. Spójrzmy na obraz.